محلول هیپوکلرید سدیم هایپو اندوکس مروابن Morvabon Hypo Endox
- محلول سدیم هیپوکلریت با غلظت 25/5 %
- جهت شستشو و ضدعفونی کانال ریشه در درمان اندو
- تخریب کامل بایوفیلم میکروبی انتروکوک فکالیس و حذف بایوفیلم های کهنه
- شستشوی داخل کانال ریشهی دندان
- باز نمودن مجرای توبول قبل از پرکردن دندان
- التیام بخش و ضدعفونی کننده کانال
- در دو حجم ۲۲۰ میلی لیتر و ۱ لیتری
- محلول هیپوکلریت سدیم برای پاکسازی دیواره های عاجی قبل از پر کردن کانال
- برداشتن لایه اسمیر و بافت مرده
- ساخت ایران
درخواست مرجوعی کالا، تنها در صورتی قابل بررسی است که کالا در شرایط اولیه بوده و پلمپ باز نشده باشد.
محلول هیپوکلرید سدیم هایپو اندوکس مروابن Morvabon Hypo Endox
هیپو کلرید سدیم با وجود برخی معایب، شایع ترین شوینده اندودنتیک است. شوینده های موجود فاقد تمام ویژگیهای ایده آل میباشند.
هیپوکلرید سدیم. عنصر کلر به طور گسترده در زمین یافت میشود. در طبیعت تنها بصورت ترکیب با سایر عناصر مانند سدیم، پتاسیم، کلسیم و منیزیم وجود دارد. در بدن انسان، ترکیبات کلر بخشی از دفاع ایمنی غیر اختصاصی را تشکیل میدهند. آنها توسط نوتروفیل ها و به کمک آنزیم میلوپراکسیدازاز طریق کلردار کردن ترکیبات نیتروژن دار یا سایر ترکیبات تولید میشوند.
فرآورده های حاوی هیپوکلرید می توانند موجب کشته شدن ویروسها و اسپورها شوند. اثر حل کنندگی آنها بر روی بافتهای نکروزه بیش از اثر آنها بر بافتهای زنده است. این ویژگیها موجب گشته محلول هیپوکلرید سدیم از دهه ١٩٢٠ به عنوان شوینده اصلی اندودنتیک مورد استفاده قرار گیرد. نظرات مختلای درباره غدظت مناسب محلول هیپوکلر،ت وجود دارد. اثر ضدباکترسایی، قابلیت انحلال بافت و نیز اثرات سمی آن تابعی از غلظت است. در امریکا بیشتر دندانپزشکان از هیپوکلرید سدیم با غلظت بالا ( 5.25%) بعنوان شوینده کانال استفاده می کنند. پس از کاربرد این ماده بعنوان بلیچ کننده خانگی، عوارض نامطلوب از جمله بروز آزردگی و کاهش استحکام خمشی عاج مشاهده شده است. بعلاوه کاهش بار میکروبی در استفاده از این غلظت بالا نسبت به غلظت های کمتر چندان متفاوت نمی باشد. هنگام شستشو باید مراقب بود تا هیپوکلرید تازه بطور مداوم به سیستم کانال ریشه برسد. در مقایسه با تاثیر جریان مداوم، نقش غلظت چندان تعیین کننده نمی باشد.
وجود آلودگی در برخی مناطق کانال بیش از آنکه به غلظت مربوط باشد، با عدم راهیا،بی محلول و در نتیجه فقدان شستشوی فیزیکی در این مناطق ارتباط دارد. بر اساس شواهد موجود، دلیلی وجود ندارد که از محلولهای هیپوکلرید با غلظت بیش از 1% (وزنی در واحد حجم) استفاده گردد. گرم کردن یکی از روشهای افزایش تاثیر هیپوکلرید سدیم است. این شیوه سبب افزایش ظرفیتهیپوکلرید سدیم در انحلال فوری بافت می گردد. محلولهای هیپوکلرید گرم نسبت به محلولهای سردتر در حذف بقایای بافتی از دیواره های عاجی عملکرد بهتری دارند. با این حال، تاکنون هیچ مطالعه کلینیکی در حمایت از کاربرد هیپوکلرید سدیم گرم منتشر نشده است. فعال سازی هیپوکلرید سدیم به روش اولتراسونیکلروش پیشنهادی دیگر است که با مکانیسم های تسریع واکنشهای شیمیایی، ایجاد اثرات cavitational ، و پاکسازی مطلوب بر تاثیر خود را بجا می گذارد. مقایسات بین هیپوکلریت فعال شده به روش اولتراسونیک و شستشوی معمولی کانال نتایج مغایری را از نظر پاکسازی و حذف میکروب های سیستم کانال ریشه نشان داده اند. باید توجه داشت در مطالعات اندودنتیک، زمان بعنوان یک فاکتور موثر کمتر مورد توجه قرار گرفته است. حتی بیوسایدهای سریع الاثر مانند هیپوکلرید سدیم نیز برای نشان دادن اثرات خود نیازمند یک مدت زمان کافی می باشند. این نکته بویژه در مورد تکنیکهای روتاری که فرآیند آماده سازی کانال ریشه را تسریع نموده اند، قابل توجه می باشد. مدت زمان لازم برای باقی ماندن محلول هیپوکلریت با یک غلظت معین درون سیستم کانال نامعلوم است و تحقیق در این زمینه ضروری است.
